tussenlijn
reiziger - journalist - schrijver


 Strand

Dag 1

Dag 3

Dag 5

Dag 6

Dag 8

Dag 9

Dag 13

Dag 15

Dag 18

Dag 22

Dag 25

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Onrust in Burkina Faso

Bobo Dioulasso

De vrouw van Libanese afkomst gooit een doek over de volière met een tiental papegaaien. Om de hoek, vanaf de centrale markt achter het hotel, komen groepjes jongeren aanrennen. Sommigen met stukken karton waarop staat dat alles te duur is geworden. Soms vergezeld door de vage geur van traangas, één keer worden de demonstranten vooraf gegaan door een groene taxi die wild achteruit het kruispunt over scheurt.

De markt is gesloten. Er wordt gestaakt. 'Het leven is te duur!', vertrouwt een man op straat me toe. 'Alles is de laatste tijd in prijs omhoog gegaan. Maar werkgelegenheid is er niet. De armen worden armer en de rijken worden rijker. De regering doet niets, terwijl de armen honger lijden!' Hij is het niet eens met de demonstranten die overal blokkades opwerpen. 'Dingen kapot maken helpt niets. Maar de regering moet iets aan de uitzichtloze situatie in Burkina Faso doen!' Dit kan wel eens het begin zijn van langdurige onrust in Burkina Faso.

Zelfs met een kleine veldslag in de lucht en overal barricades en stenen op straat blijft Bobo Dioulasso een zeldzaam rustige stad. Grote lanen met dikke bomen geven het een groen en sereen karakter. Er staan geen grote files in en rondom de stad. Met onze gele eend tuffen we direct door naar hotel L'Auberge in het centrum. In heel Burkina is nauwelijks verkeer. Enkele busjes op de weg, soms wat pick-ups uit de grote stad en vrachtwagens met katoen. Maar men moet op de lege zonovergoten wegen wel goed opletten, want elk moment kan er een kudde koeien oversteken. Vlak achter een gendarmerie post ligt een leeggelopen ezel langs de weg. Zijn ingewanden liggen nog op het wegdek.